آب آیینه عشق گذران است

کاش می شد ابرها دریا شوند تا که شاید خنده ها پیدا شوند

کاش می شد غرق طوفان می شدیم پاک همچون قطره باران می شدیم

کاش مرگ آرزوها خواب بود در میان اشک شب مهتاب بود

خوبی و پاکی، زلالی ها و نور کاش بنشیند سر جای غرور

کاش دنیامان بهشتی سبز بود یا نمی شد روشنایی ها کبود

کاش دلها برترین پروانه بود

کاش در آن خانه ی پروانه بود